Page 150

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 150 به هرحال فکر می کنم خيلی واضح است که برای آزادی، دموکراسی نه شرط الزم است و نه شرط کافی، بلکه حتی سم است. چون دموکراسی فقط یک شيوه تصميم گيری برای انجام امور مشاع است نه بيشتر. من هيچ گاه ارتباط دموکراسی و آزادی را نفهميدم اما باز هم از آن نيرنگ های شيطان این بوده است که در ذهن همه افراد گاهی دموکراسی را به جای آزادی به کار می برند و تقریباً همه جا این دو را معادل یکدیگر قرار می دهند و حتی کمپين های تویيتری"از دموکراسی بگو" به راه می اندازند . از راه حل اصلی بيشتر سخن .خواهم گفت دموکراسی، دروازه نفوذ جمع گرایان سوسياليست ها یا به شکل عام تر جمع گرایان، در هر لباس و رنگی، دشمنان بالفعل آزادی، حقوق مالکيت و بازار آزاد هستند. دموکراسی (اگر روش های انقالبی و تروریستی و اسلحه آن ها کنار بگذاریم) تنها راه نفوذ برای به قدرت رسيدن جمع گرایان و تهدید و تحدید .آزادی است اساساً دموکراسی برای دولت (شيط ان) خودش مفهوم کم خطرناکی نيست و دروازه پهناوری برای ورود دشمنان آزادی دارد. برای همين قبل از دموکراسی، ستون ها و بتن ریزی های آزادی باید انجام شود در غير این صورت، دموکراسی ابزاری برای بقای شيطان دولت ها می شود. تمام اراذل و او باش سوسياليست و کمونيست، مفهوم آزادی را به دروغ به دموکراسی پيوند می دهند، به همين ،دليل همه آن ها می گویند جمهوری خواه رادیکال یا دموکراسی خواه هستند و وقتی از آن ها بپرسيد کدام جمهوری با کدام اصول ليبرال یا سوسيال، مانند جنی که بسم اهلل الرحمن الرحيم شني ده است فرار می کنند و دست و پا می زنند و جيغ می کشند و توهين می کنند .و برچسب می زنند و به جاده خاکی می زنند دموکراسی خواهی ربطی به آزادی خواهی ندارد . دموکراسی واقعی: حق انتخاب آزاد مصرف کننده ما یک دموکراسی سالم بيشتر نداریم و آن، حق انتخاب آزاد مصرف کننده است؛ چيزی که فقط با حفظ حقوق مالکيت و آزادی بازار محقق می شود. حق رأی واقعی در صندوق نيست. کمونيسم و فاشيسم هم بارها از صندوق آغاز کرده اند. صندوق رأی، به ،خودیِ خود نه ضامن آزادی است و نه حتی ضامن حفظ حقوق اقليت. اگر نتيجه ،ی صندوق، نقض آزادی انسان و تعرض به حقوق مالکيت او باشد هيچ قداستی ندارد. حق رأی واقعی آن جاست که من بتوانم آزادانه به هر کس هر چيزی را که می خواهم بفروشم و از هر کس هر چيزی را که می خواهم بخرم، مادام که به مالکيت دیگری تعر ضی نکرده باشم. تنها در چنين حالتی است که انتخاب، معنای واقعی پيدا می کند و فقط در چنين بستری است که می توان از دموکراسی به معنایی سالم سخن گفت. دموکراسی واقعی، دموکراسیِ حق انتخاب آزاد مصرف کننده است، نه دموکراسیِ صندوقی که به نام اکثریت، آزادی مبادله، انتخاب، و مالکيت را نقض کند.

تقدم امر به معروف و نهی از منکر حاکمان دوستی پرسيده بود که همه مردم تقوا ندارند و مختارند که نداشته باشند. برای جلوگيری از آسيب و فساد این افراد نيازمند دولت و پليس .و انحصار خشونت هستيم غير از این است؟ پاسخ این است که انسان ها می توانند بر اساس توافق اجتماعی بين خودشان، محل زندگی خودشان را انتخاب کنند و جایی را برگزینند که اصول موضوعه آزادی و حقوق مالکيت یعنی دین، مورد توافق همه باشد. در آن حالت