Page 34

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 34 پيمان من با خواننده ساده است: هرجا دیدید نظریه آزادی، حقوق مالکيت فردی یا اراده آزاد شما را نقض کرد، همان .جا توقف کنيد ،هرجا دیدید به ایران خيانت کرد، توقف کنيد. هرجا دیدید دین را تحریف کرد، توقف کنيد. اما اگر دیدید هر گام، از آزادی به مالکيت از مالکيت به حق، از حق به وحی، از وحی به دین، از دین به ایران، و از ایران به آینده انسان وصل می شود، تا پایان همراه بمانيد.

زیرا این کتاب می خواهد نشان دهد که مسئله فقط نجات ایران نيست؛ مسئله نجات معنای آزادی است. مسئله فقط نقد دولت نيست؛ بازگرداندن قانون به حدود حق است. مسئله فقط دفاع از دین نيست؛ جدا کردن دین از عرفان و دولت پرستی است. مسئله فقط فلسفه نيست؛ ساختن نظامی است که حتی ماشين هم نتواند از آن برای نقض انسان استفاده کند.

اگر اصول متناهی و غيرمتناقض نداشته باشيد، سرنوشت شما فروپاشی است. این حکم فقط درباره نرم .افزار نيست؛ درباره تمدن نيز هست تمدنی که اصول سازگار ندارد، زیر تناقض های خود فرو می ریزد. دینی که صورت صوری و غيرمتناقض ندارد، به ابزار قدرت تبدیل می شود. آزادی ای که تعریف عينی ندارد، بهانه بردگی می شود. و انسانی که مالکيت خود را نشناسد، دیر یا زود ملک دولت خواهد شد.

این کتاب دعوتی است به بازگشت: بازگشت به دین، اما نه دین دولتی؛ بازگشت به ایران، اما نه ایرانِ مصادره ،شده؛ بازگشت به آزادی اما نه آزادی مبهم؛ بازگشت به مالکيت، اما نه مالکيت رانتی؛ بازگشت به عقل، اما نه عقل سوژه محورِ بی وحی؛ بازگشت به وحی، اما نه وحیِ عرفانی شده و شخصی سازی شده؛ بازگشت به انسان، اما انسانی که خليفه خداوند بر زمين است، نه برده دولت.

این کتاب با یک ادعا آغاز می شود و در تمام مسير می کوشد آن را مرحله به مرحله روشن کند:

دین حقيقی، پيمان آزادی است؛ آزادی، صورت عينی حقوق مالکيت فردی است؛ و ایران، اگر به حقيقت خود بازگردد، سرزمين آزادی و ایمان خواهد بود. تمام بخش های کتاب را اگر به هوش مصنوعی بدهيد، برای شما فلش گذاری آکسيوماتيک مانند برخی مطالب انجام می دهد. من فرصت نکردم کامل انجام دهم، اما این فلش گذاری ها و مسير استداللی چيزی است که تمام کتاب را به شکل یک گراف بزرگ از پله های آکسيوماتيک از ریشه ها ترسيم می کند. چنين انسجامی را از مفهوم اوليه تا اجرای عملی .در هيچ نظریه دیگری نخواهيد دید پيمان خواننده با کتاب پيش از ورود به سفر من از خواننده این کتاب نه ایمان کور می خواهم، نه پذیرش فوری، نه همراهی احساسی، نه حتی موافقت اوليه. تنها چيزی که می ،خواهم صبر در داوری و دقت در دنبال کردن مسير استدالل است. این کتاب بر پایه یک ادعای ساده اما سنگين نوشته شده است: اگر آزادی را به صورت عينی بفهميم، به حقوق مالکيت فردی می رسيم؛ اگر حقوق مالکيت فردی را تا بنياد نهایی آن دنبال کنيم، به دین می رسيم؛ و اگر دین را از عرفان، دولت پرستی و تحریف های تاریخی جدا کنيم، به تنها نظام صوری منسجم برای دفاع از آزادی می رسيم.

این ادعا را نباید در همان صفحه های نخست پذیرفت. حتی نباید در همان ابتدا رد کرد. باید آن را قدم به قدم آزمود. من در این کتاب از خواننده نمی ،خواهم که به اعتبار نام دین، نام ایران، نام آزادی، نام شيعه، نام عقل، نام منطق یا نام هوش مصنوعی چيزی را بپذیرد. برعکس