Page 160

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 160 است. یعنی نظام صوری قوانين آن منسجم تر و بی نقص تر از آزادی فرد دفاع کند. در این حالت است که خداوند یک جامعه را به دیگر .جوامع برتری می دهد ْلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْکَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤ َمِنِين﴿ ۸۸ ﴾ حجر بنابراین به امکانات مادی که برخی از گروه های آنان را از آن برخوردار کردیم، چشم مدوز، و بر آنان [به سبب اینکه پذیرای حق نيستند] اندوه مخور، وپر و بال [لطف و مهربانیِ] خود را برای مؤمنان فرو گير. سوسياليسم؛ حسادتِ مسلح به طمع می گویند اگر سوسياليسم از حسادت می آید، سرمایه داری از طمع می آید. اما این صورت بندی، مسئله را وارونه می کند. سوسياليسم فقط حسادت نيست؛ طمع هم هست، و چه بسا صورت حادترِ طمع. چرا؟ چون در سوسياليسم، فرد می خواهد از درآمد و محصول کار دیگران سهم ببرد، بی آن ،که خودْ ارزش متناظری خلق کرده باشد؛ و این کار را نه از مسير رضایت و مبادله، بلکه از مسير قهریه دولت، بازتوزیع و عدالت نمایی انجام می دهد.

در مقابل، سرمایه داریِ سالم به این معنا نيست که انسان ناگهان از طمع تهی می شود؛ بلکه به این معناست که ميل انسان به نفع،بردن فقط زمانی به ثروت تبدیل می شود که بتواند رضایت مصرف کننده را جلب کند. در آزادی اقتصادی، هيچ سرمایه داری بدون رضایت مصرف کننده ثروتمند نمی شود؛ مگر آن جا که دوباره پای مداخالت سوسياليستیِ دولت، تورم، و انحصار پول به ميان بياید. در آن صورت، دیگر با سرمایه داریِ واقعی طرف نيستيم، بلکه با شکل دیگری از سرقتِ دولتی روبه رو هستيم.

پس تفاوت اصلی این جاست :سرمایه داریِ آزاد، ميل انسان به سود را در مسير کار مفيد، توليد، و جلب رضایت دیگران مهار و هدایت می کند؛ اما سوسياليسم، حسادت و طمع را با نام عدالت مشروع می کند و به آن ابزار قهریه می دهد.

از این منظر، سوسياليستِ ثروتمند غالباً از جلب رضایت مصرف کننده ثروتمند نشده، بلکه از درآمد دیگران و از مجرای ساختارهای دولتی، انحصاری، و بازتوزیعی بهره برده است. و تا وقتی دولت با پول اجباری و تورم، شریان اصلی ثروت را در دست دارد، همواره ثروت هایی خواهيم داشت که نه از مسير رضایت مصرف کننده، بلکه از مسير دسترسی به رانت پولی توليد می شوند.

سوسياليسم، در سطح اخالقی، فقط یک خطای اقتصادی نيست؛ صورت بندیِ هم زمانِ حسادت، طمع، و دروغ است. و از همين رو، چيزی بيش از یک اشتباه نظری است: بخشی از نقشه ی شيطان برای مشروع کردنِ تعرض به مالکيت دیگران. حقوق مالکيت و آزادی مبادله ← ثروت فقط با جلب رضایت مصرف کننده ← سرمایهِداری سالم ← هدایت طمع به کار مفيد قهریه دولت ← بازتوزیع اجباری ← طمع برای درآمد دیگران ← سوسياليسم دروغ و حسادت و طمع←

ِطلب ِثروت بی زحمت ←

مشروع نمایی با نام عدالت ←

سوسياليسم