Page 747

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 747 سهم مالکانه مردم از درآمد نفتی ثبت شود.

بخشی از درآمد نفت برای دوره گذار صرف جبران زیان های انباشته بانکی، بازنشستگی و انرژی شود.

سهم مستقيم مردم به تدریج افزایش یابد.

هزینه های دولت به تدریج از نفت جدا و به هزینه های مشاع محدود منتقل شود.

پس از تثبیت پول، زمین، انرژی و مالیات، نفت دیگر منبع اداره دولت نباشد.

در این مدل، نفت نه نفرین است، نه ابزار دولت؛ نفت دارایی مشاع مردم است.

واردات بنزین نيز نشانه شکست قيمت نيست؛ نشانه شکست مالکيت و سرمایه ،گذاری است. وقتی پاالیش، توزیع، قيمت، واردات صادرات، کيفيت، استاندارد و سرمایه گذاری زیر سایه دولت است، هيچ عالمت اقتصادی روشنی شکل نمی گيرد.

راه حل این است:

پاالیشگاه ها از انحصار دولتی خارج شوند. سرمایه گذاری پاالیشی آزاد شود. واردات و صادرات فرآورده آزاد شود. کيفيت سوخت با قرارداد، بيمه، اعتبار و رقابت سنجيده شود.

توزیع سوخت خصوصی شود.

جایگاه ها حق رقابت داشته باشند.

مردم بتوانند با سهم انرژی خود، هر عرضه کننده ای را انتخاب کنند.

اگر واردات بنزین به صرفه است، بازار وارد می کند. اگر ساخت پاالیشگاه به صرفه است، بازار می ،سازد. اگر صادرات فرآورده سود دارد توليدکننده صادر می کند. اگر مصرف داخلی بيشتر می ارزد، عرضه در داخل می ماند. دولت نباید قيم باشد.

انرژی از نظر امنيت ملی نيز نباید متمرکز و دولتی بماند. شبکه متمرکز دولتی، آسيب ،پذیر است. اگر نيروگاه بزرگ، پاالیشگاه اصلی خط انتقال مرکزی یا سامانه توزیع دولتی آسيب ببيند، بحران ملی ایجاد می شود. اما شبکه مالکانه، محلی، متکثر و قراردادی، موزایيکی است. اگر بخشی آسيب ببيند، بخش های دیگر زنده می مانند. بازسازی سریع تر است. انگيزه محلی برای حفاظت بيشتر است. اطالعات پخش تر است. وابستگی به مرکز کمتر است.

در نظریه آزادی، امنيت از مالکيت می آید. انسانی که مالک است، دفاع می کند. محله ای که شبکه انرژی خودش را دارد، از آن دفاع می کند. کارخانه ای که نيروگاه خودش را دارد، برای حفاظت از آن هزینه می کند. روستایی که درآمد انرژی دارد، نگهبان دارایی خود می شود.