Page 783

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 783 قانون بنیادین نباید متنی طوالنی، مبهم، قابل تفسیر دولتی و پر از استثنا باشد. باید کوتاه، روشن، قابل حفظ، قابل آموزش، قابل ترجمه به زبان حقوقی، و حتی قابل تبدیل به زبان ماشین باشد. هر انسان عادی باید بتواند با آن از ،خود، خانواده، دارایی، قرارداد، پول، زمین ،کار و ایمان خود در برابر دولت، بانک، بوروکرات، حزب، شرکت قاضی، مدرسه، بیمارستان، شهرداری و نهاد عمومی دفاع کند.

مفاد بنیادین چنین نظمی باید این ها باشد:

هيچ انسانی حق ندارد انسان دیگر را به بندگی بگيرد.

هيچ دولت، نهاد، حزب، اکثریت، اقليت، شخصيت حقوقی یا مقام عمومی حق نقض مالکيت فردی ندارد.

پول اجباری ممنوع است.

انحصار پول و اعتبار ممنوع است.

قيمت گذاری دستوری ممنوع است.

مصادره بدون حکم صالح، اثبات تعرض و جبران کامل ممنوع است.

ماليات ضدتوليد ممنوع است.

مجوزدهی برای ورود به کسب وکار ممنوع است، مگر در مواردی که تعرض مستقيم، روشن و قابل اثبات به حقوق مالکيت دیگران وجود دارد.

تعرفه و ممنوعيت تجارت، جز در موارد دفاعی روشن، موقت، محدود و قابل داوری، ممنوع است.

قرارداد خصوصی معتبر است، مگر آن که ناقض حقوق مالکيت شخص ثالث باشد.

مالکيت بدن، کار، دسترنج، پول، زمين، خانه، ابزار توليد، قرارداد، خانواده، آموزش، سالمت، دین، علم و آینده انسان محترم است.

دولت فقط مجری حفاظت از حقوق مالکيت است، نه قيم انسان.

هيچ نهادی حق ندارد به نام مصلحت عمومی، عدالت اجتماعی، امنيت، توسعه، توليد ملی، دین، اخالق، فرهنگ یا علم، مالکيت فردی را نقض کند.

حق الناس بر مصلحت سازی دولت مقدم است.