Page 56

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 56 دوربين ها را چه کسی در پایان بررسی خوا ه د کرد؟ یک انسان یا جمعی از انسان ها. فارغ از اینکه به شکل دیکتاتوری یا دموکراتيک انتخاب شده باشند، به هر حال نظارت عده ای انسان بر جمع دیگری انسان است. سوال دیگری پيش می آید این است که آیا این دوربين ،ها دزدی را صفر می کند؟ پاسخ صحيح این است که خير.درصد دزدی را کم می کند و درصدی از دزدی ها را انتخابی می کند می گویيد چرا صفر نمی کند؟ چون ناظران دوربين ها و برقراری امنيت، نسبت به دزدی برخی افراد که با آن ها منافع مشترکی دارند چشم پوشی می کنند. از این به بعد حتی حق دزدی هم برابر نيست بلکه دزدان نسبت به ميزان نزدیکی و منافع سفره مشترکی که با ناظران .دوربين ها دارند می توانند از این سفره دزدی پهن شده بهره مند تر شوند این دوربين ها عالوه بر انتخابی کردن دزدی ها (دوستان و آشنایان متصدیان فروشگاه و افراد کنترل کننده دوربين ها) داده های زیادی از نحوه مصرف افراد و ساعت خرید و عبور و مرور افراد جمع آوری می کند .و می توان فهميد هرکس چه چيزهایی چه ميزان خریداری می کند و عادات مصرف و تغذیه و ... اش چگونه است این روزها می دانيد که با هوش مصنوعی با این دوربين ها چه کارها که می توان کرد و چه کارها که نمی توان کرد! همه این ها یعنی .تهدید و نابودی آزادی دليلش چيزی نيست جز دزدی عده ای و تصميم جمعی بر کنترل دوربين ها به جای گران تر شدن اجناس. از طرفی اگر بخواهيم با نگاه سم هریس در حوزه فلسفه اخالق به این موضوع نگاه کنيم که یک آتئيست است، احتماالً خواهد گفت که چون به نفع خود دزدان نيست که در دنيایی با تهدید آزادی زندگی کنند، خواهند فهميد که دزدی نکنند. اینجا به فلسفه اخالق آتئيستی و عينيت گرا (آبجکتيویستی) سم هریس می توان پاسخ داد که انسان فقط یک بار زنده است و اگر در یک بار دزدی، معادله ای حل کند که اجناسی را بدزدد که بار ش را تا لحظه مرگ ببندد باز هم عقل سليم حکم می کند برای انسانی که زندگی پس از مرگی ندارد این دزدی را انجام دهد. در واقع راه حل و پاسخ امثال سم هریس فقط یک پله معادله هزینه و فایده دزدی را پيچيده تر می کند ولی در ساختار تصميم گيری خللی ایجاد نمی کند. صرفاً آستانه قانع شدن برای دزدی را مقداری باالتر می برد. دیگر نهایتاً یک لپتاپ را قانع می شویم ندزدیم ولی100

.کيلوگرم طال را دیگر بيخيال نمی شویم به عنوان نکته داخل پرانتز خوب است بدانيم که هرچه تعداد دورهای بازی کمتر باشد، متقلبان شانس منافع بيشتری دارند و هرچقدر تعداد دورهای بازی بيشتر باشد، افرادی که اهل همکاری و اعتماد و یا دست کم اهل مقابله به مثل هستند، منافع بيشتری به دست می آورند. در ادامه م سير این نکته به درد ما خواهد خورد. می توان با این نکته تحليل ها و پيش بينی های زیادی کرد. به طور مثال وقتی در یک سازمان یا دولت یا یک گروه، تعداد تقلب ها و خيانت ها بيشتر می شود، مشاهده گر می تواند حدس بزند که احتماال افراد بيشتری در حال پی بردن به این نکت ه هستند که عمر مجموعه کوتاه است و دست آخر نزدیک است و یا چون عمر مجموعه به اواخر خودش نزدیک شده است فقط متقلبان جذب سازمان می شوند. فرکانس اختالس ها و فسادها و دزدی ها هر چه قدر جلوتر رفتيم در جمهوری .اسالمی شدیدتر و بيشتر شد .بگردیم به بحث قبلی دو راه حل مسئله دزدی :حذف دست آخر یا حذف محاسبه پذیری جرم این مشکل دو تا راه حل دارد. یکی بر هم زدن پيش بينی پذیری دست آخر نظریه بازی ها. یعنی هرکس در هر حالتی مطمئن باشد که دست آخر نيست و باالخره یقه اش را بعد از دزدی یک جایی خواهند گرفت. راه حل دوم این است که معادله هزینه و فایده دزدی از