Page 436

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 436 :در قرآن دو نوع آیه برای آزادی بردگان داریم نوع اول به صورت توصيه ای و یا به منظور کفاره گناهان مانند روزه خواری و قسم دروغ است. یعنی خداوند یک سری حقوق الهی بر گردن انسان دارد که هيچ سيستم و دستگاه و سازمان زمينی و انسانی حق اجبار یا تصرف یا سوال کردن در ارتباط با آنان را ندارد و انسان باید خودش جو ابگوی آنان به خدا باشد. برای آزادی بردگان، خداوند در صورت تخطی انسان از حقوق .الهی از انسان خواسته است که به کفاره آن گناهان و بی مسئوليتی ها نسبت به حقوق الهی، برده آزاد کند برده داری قرن ها پيش از اسالم وجود داشته است و اصال پدیده جدیدی نبوده است. اسالم برای آزادی انسان آمد و در نتيجه در زمانی آمد که آزادی از بين رفته بود. تمام ساختارها چه به شکل ماليات های سنگين ساسانيان و روميان و جنگ ها و چه به شکل برده داری در شدیدترین شکل خودش که همان شالق و کار سخت کشيدن بود، سرشار از انواع مختلف برده داری بودند. برده ها هم قيمت بسيار باالیی داشتند و مالک برده ها یا پول خيلی زیادی بابت برده هایش داده بود یا در شرایطی قرار گرفته بود که آن برده به شکل حق و .بدهی به او رسيده بود اسالم با حفظ"حق مالکيت و آزادی هر دو طرف" و با توجه به این که آزادی خدادادی انسان از پول مالک برده و هرچيز دیگری خيلی .مهم تر است، این مشکل را حل کرده است نوع دوم جز احکام و قوانين است که باید انجام شود و واجب است و باید برپا شود، آیه33

سوره نور است که کسی به آن تعمداً یا سهوا اشاره ای نمی.کند .اول خود ترجمه را بخوانيد و سپس به مرحله بعدی برویم ]و کسانی از بردگانتان که درخواست نوشتن قرارداد [برای فعاليت اقتصادی و پرداخت مبلغی به مالک خود برای آزاد شدن دارند، اگر در آنان [برای عقد این قرارداد] شایستگی سراغ دارید با آنان قرارداد ببندید، و چيزی از مال خدا را که به شما عطا کرده است به آنان بدهيد، و ک نيزان خود را که می خواهند پاکدامن باشند، برای به دست آوردن متاع ناچيز و زودگذر زندگی دنيا به زنا وادار مکنيد، و هر که آنان را وادار [به زنا] کند، به یقين خدا پس از مجبور شدنشان [نسبت به آنان] بسيار آمرزنده و مهربان است. خداوند در این آیه دستور داده است که هر برده ای که می خواهد آزاد شود حق دارد با صاحبش قرارداد بازخرید خودش را بنویسد و قيمت توافق شده خودش را که به صاحبش بپردازد آزاد می شود. بعد از آزادی آن برده، باید از بيت المال که از زکات جمع آوری شده نيز هست (یا خود فرد زکات دهنده برده ای را پيدا کرده است که آزاد کند) به برده پولی داده شود که بتواند روی پای خودش بایستد و محتاج دیگران نباشد و هم جبران آن مدت زمانی باشد که در حال پرداخت قيمتش به صاحبش بوده است. صاحب برده نيز موظف است به محض درخواست برده، او را"مکاتب کند" .و قرارداد بازخریدش را بنویسد