Page 425

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 425 بنابراین، دین را می توان نظامی از هنجارها و ارزش های بشری تعریف کرد که مبتنی بر باور به نظمی فوق بشری است. این تعریف شامل دو معيار متمایز است:

ادیان معتقدند که نظمی فوق بشری وجود دارد که حاصل هوس ها و توافق های بشری نيست. فوتبال حرفه ای دین نيست، زیرا علی رغم قوانين زیاد و آداب ورسوم عجيب وغریبش، هرکس می داند که خود انسان فوتبال را ابداع کرده است و فيفا می تواند هر لحظه اندازه دروازه را بيشتر یا قوانين آفساید را باطل کند. (آیا نظم اجتماعی مبتنی بر حقوق مالکيت فردی که در این )کتاب در نظریه آزادی خواندید چنين است یا همه قواعد این نظم اجتماعی حاصل توافقات داوطلبانه فردی بود؟ دین بر پایه این نظم فوق،بشری هنجارها و ارزش هایی را مستقر می کند که آن ها را الزامی می داند . امروزه بسياری از غربی ها به جن و پری و ارواح باور ،دارند اما این باورها منبع معيارهای اخالقی و رفتاری نيستند و دین را نيز تشکيل نمی دهند. (که دروغ می گوید، تمام باورها و بنيان مکاتب غربی بر پایه عرفان دیالکتيکی برآمده از داستان آفرینش تحریف شده هستند که در نهایت به بردگی انسان و نقض حقوق مالکيت فردی منتهی می شوند و اساساً آن ها خود بنيان حق یعنی اراده آزاد فرد را رد می کنند و بر سر روش شناسی و معرفت شناسی و استدالل توافق نمی کنند بلکه از پایه ب ا یک دستور قطعی حاکميت پوزیتيویستی و دیالکتيکی، حق را از بين می برند و سایر خروجی های آن را رنگ و لعاب غير الهياتی می زنند، همان که در ).بخش جنون دیالکتيکی و گنوسيسم به آن پرداختيم ادیان، اگرچه از توانایی مشروعيت دادن به نظم های متداول اجتماعی و سياسی برخوردارند، اما همه آن ها این توانایی بالقوه را به فعل درنياورده اند . ،دین برای آن که بتواند سرزمين پهناوری را که سکونتگاه گروه های ناهمگون بشری است تحت نفوذ خود ،درآورد باید دارای دو ویژگی دیگر نيز باشد:

اول، باید حامی یک نظام فراگير فوق بشری باشد که هميشه و همه جا حقانيت دارد. دوم، باید تالش کند این باور را در ميان همه مردم رواج دهد؛ به عبارت ،دیگر باید فراگير و قابل ترویج باشد. )(حق مالکيت فردی مگر چيزی جز این است؟ شناخته شده ترین ادیان تاریخ، مانند اسالم و آیين بودا، فراگير و قابل ترویج هستند. در نتيجه، مردم تمایل دارند باور کنند که همه ادیان چنين اند . در حالی که اغلب ادیان ،کهن محلی و محدود بوده اند و پيروانشان به خدایان و ارواح محلی اعتقاد داشته اند و عالقه ای به گسترش آن در ميان کل بشریت نداشتند. (بودا که خودش بنيان دیالکتيکی دارد چطور در برابر اسالم یعنی تسليم در برابر حقوق مالکيت فردی دیگران، که بنيان عقلی مبتنی بر روش شناسی و معرفت شناسی و استدالل مبتنی بر اراده آزاد انسان دارد، قياس می )شود؟ تا آنجا که می دانيم، مذاهب فراگير و قابل ترویج در هزاره اول پيش از ميالد مسيح ظهور یافتند و ظهورشان از مهم ترین انقالب ها در تاریخ بود و سهم بزرگی در وحدت بشر داشت؛ درست مانند ظهور امپراتوری های فراگير و پول فراگير. (و دیدید