Page 776

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 776 در غیر این صورت، تعرفه و ممنوعیت واردات، نوعی زورگیری اقتصادی است: مصرف کننده زیان می ،دهد تولیدکننده رانتی سود می برد، دولت نقش مأمور اجبار را بازی می کند، و نام آن را حمایت از تولید ملی می گذارد.

نظریه آزادی ميان توليدکننده واقعی و توليدکننده رانتی فرق می ،گذارد. توليدکننده واقعی کسی است که در بازار آزاد، با کيفيت، قيمت نوآوری، بهره وری و پاسخ به نياز مردم رقابت می کند. توليدکننده رانتی کسی است که به جای رقابت با توليدکننده خارجی، پشت دیوار دولت پنهان می شود و مصرف کننده داخلی را اسير می کند.

تولید ملی با آزادی قوی می شود، نه با گروگان گیری مصرف کننده.

ترتيب اصالح تجارت خارجی چنين است:

نخست، ممنوعيت های واردات و صادرات حذف شوند، مگر در موارد بسيار محدود، موقت، دفاعی و قابل اثبات.

دوم، واردات مواد اوليه، ماشين آالت، تجهيزات، فناوری، قطعات، دارو، ابزار توليد و کاالهای واسطه ای آزاد شود.

سوم، صادرات کاال و خدمات آزاد شود و دولت حق نداشته باشد توليدکننده را به نام تنظيم بازار داخلی از فروش محصول خود در بازار جهانی محروم کند.

چهارم، نرخ ارز ترجيحی، سهميه ارزی، امضای واردات و مجوزهای رانتی حذف شوند.

پنجم، تعرفه ها به صورت آنی ،صفر شوند یا به یک عدد بسيار پایين و ثابت کاهش یابند.

ششم ، تجارت خارجی باید از دست شبکه های انحصاری، امنيتی، خصولتی، بانکی و رانتی خارج شود و به ميدان رقابت آزاد انسان ها و بنگاه های واقعی تبدیل شود.

.در این نظم، واردات دشمن تولید نیست؛ آزمون تولید است. صادرات امتیاز دولت نیست؛ حق تولیدکننده است تجارت خارجی دریچه بندگی نیست؛ مسیر کشف قیمت، انتقال فناوری، رقابت، یادگیری، تخصصی شدن و تقسیم کار جهانی است.

اگر توليدکننده داخلی مجبور شود با جهان رقابت کند، یا بهتر می شود، یا جای خود را به فعاليتی می دهد که در آن توان واقعی دارد. این نه نابودی توليد است، نه خيانت به کشور؛ این کشف جایگاه واقعی انسان ها، سرمایه ها، زمين ها، مهارت ها و منابع در تقسيم کار جهانی است.

تعرفه، مردم را فقير می کند تا گروهی خاص بتوانند ناکارآمد بمانند. آزادی تجارت، ناکارآمدی را آشکار می کند و توليد واقعی را باال می کشد.