Page 684

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 684 افراد یک جامعه؟ تکثر بيش از رعایت حقوق مالکيت فردی داریم؟ خير. در نتيجه حزب بازی هم پروسه ای جز تسخير و تقسيم قدرت .و انحصارگرایی و انحصار خشونت نيست دولت، دیالکتيک، دموکراسی و سرطان بوروکراسی موقتی بودن حاکمان هم امر خوبی نيست .و دیکتاتوری فرد محور یا موروثی به مراتب از حاکمان موقتی در دموکراسی بهتر است موقتی بودنی که در دموکراسی به آن می :بالند. به قول هانس هرمان هوپه" .دموکراسی هیچ ربطی به آزادی ندارد دموکراسی گونه ای مالیم از کمونیسم است، و در طول تاریخ اندیشه به ندرت به عنوان چیزی غیر از این در نظر گرفته شده است." .فکر کنم تا اینجا با بنیان های دیالکتیکی و باطل دموکراسی به اندازه کافی آشنا شده باشید .اما راه حل چيست؟ اگر مادام العمر باشند که یک طور بد است و اگر موقتی باشند یک طور دیگری بد است. جواب را خواهيد خواند .عجله نکنيد

اما ضعف دموکراسی نسبت به پادشاه،ی وقتی قدرت هر چهار سال یک بار جابه جا می شود، رضایت کوتاه مدت جای تمدن بلندمدت را می گيرد. هر دولت می آید، بخشی از ساختار را عوض می کند، بخشی را نگه می دارد، و بخشی را بر آن می افزاید. پس از چند دهه، نتيجه چيزی جز انباشت یک دولت توتاليتر بزرگ نيست. بگذارید با یک مثال عددی و ساده :توضيح دهم اگر عمر حکمرانی هر چهار سال یک بار باشد و حاکمان تغيير کنند، حاکمان در ساختار دموکراسی باید شعارهایی بدهند که بر مبنای لذت آنی جامعه و ترجيحات چهار ساله باشد ، در این صورت هر حاکمی که بر سر کار بياید، فرصت کمی دارد که قدرت را تسخير کند، در نتيجه هر بار با بزرگ کردن بوروکراسی دولتی، مثال ده هزار نفر از هم حزبی های خودش را که پيمان منافع مشترک به شکل مخفی یا آشکار دارند وارد دولت و بوروکراسی می کند. حاکم بعدی که چهار سال بعدی می آی د مجبور است مستقل از صداقت و درستکاری حاکم قبلی، شعاری متضاد آن بدهد و وعده ای م بتنی بر ترجيحات آنی چهار ساله رأی دهندگان بدهد . فرض می کنيم پيروز شد. او موفق می شود پنج هزار نفر از هم حزبی ها و بوروکرات های حاکم و حزب قبلی را از دولت حذف کند چون نمی تواند همه را پيدا کند و هر کدام از آنان با استفاده از قدرت سياسی که به دست آورده بودند یک شبکه ای درخت گونه از ذی نفعان در بدنه دولت و جامعه و بازار درست می کند و مثل سرطان غير قابل کندن و جداسازی می .شود این دوره خود او ده هزار نفر جدید اضافه می کند و جمع بوروکرات های دولتی جدید می.شود پانزده هزار نفر ،بعد از چند دوره چهار یا هشت ساله به این شکل احزاب و گروه های مخفی و مافيایی در بدنه قدرت و دولت نفوذ گسترده می کنند و سرطان فراگيرتر می شود. هر کدام هم برای حفظ قدرت خود، ساختارهای کنترلی مدنظر خودشان را به اشکال مختلف با تصویب قانون یا ایجاد منافع گره خورده با بازاریان و شرکت ها و مردم و دوربين های کنترلی و ... دخالت مالياتی و تثبيت می کنند. ،گروه های ذی نفع جدید که مبنای آنان بر دروغ گویی های اجباری چهار ساله یا هشت ساله است که همگی بنيان مخفی و شيطانی مبتنی بر دروغ و نقض حقوق مالکيت فردی دارند، با یکدیگر دچار رقابت داخلی می شوند و زد و خوردهای سياسی آنان باعث تحميل