Page 33

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 33 فقط شما دین را می فهميد این مسئله را روی ماشين حل کنيد. اگر نتوانيد تفسير یا نظام صوری منسجمی از دین برای حل مشکل اخالق و حقوق ماشين هوش مصنوعی ارائه کنيد به طریق اولی برای انسان که پيچيده تر است اصالً نمی توانيد. در نتيجه تا آن زمان، نمی توانيد ایراد ساختاری و روشی و معرفتی به نظریه آزادی-دین-ایران وارد کنيد . اگر ادعای ارتباط با خداوند را دارید، یک نظام صوری منسجم اخالقی برای هوش مصنوعی مانند آنچه در این کتاب از دین استخراج شده است ارائه کنيد. به هر حال معجزه خداوند از جنس کتاب بوده است برای چنين روزی که ص دق از کذب متمایز شود و این کتاب نيز بر همين بنيان، تنها راه حل موجود برای کنترل اخالقی هوش .مصنوعی را ارائه کرده است اما علی الحساب کتاب را تا پایان بخوانيد چرا که برای ایران و دین، صالح این است که دست کم یک بار .بخوانيد در کل توصیه من به همه خوانندگان این کتاب این است که ابتدا یک بار بدون توقف تا پایان کتاب بروند و سپس در بار دوم به بررسی کلمات و استدالل ها به شکل موشکافانه بپردازند، چون تمام تصویر از دین و ایران وارونه شده است و اول باید یک بار تصویر درست دیده شود و سپس.به جزییات پرداخته شود از اینجا، کتاب وارد ميدان اصلی خود می شود: بازگرداندن دین به صورت یک نظام صوری منسجم. نه دینی برای ترساندن مردم؛ نه دینی برای دولت؛ نه دینی برای فرقه؛ نه دینی برای تقدیس فقر؛ نه دینی برای انکار زمين و بدن و بازار؛ بلکه دینی برای دفاع از حق، مالکي ،ت آزادی، عقل، وحی، خانواده، بازار، قرارداد، آبا دگری و نفی بندگی غيرخدا.

این کتاب، سفرنامه یک فکر است؛ اما سفرنامه ای که مقصد آن فقط تجربه شخصی من نيست. این کتاب سير تدریجی کشف یک نسبت پنهان است: نسبت آزادی، دین، ایران، مالکيت، دولت، عرفان، عقل، وحی و آینده انسان. در این مسير، خواننده ممکن است در آغاز با موضوعاتی روبه رو شود که جدا از هم به نظر می ،رسند: خانواده، بانک مرکزی، عرفان، هگل، گودل، هوش مصنوعی، بازار، دولت مهدویت، پول، تاریخ ایران، مالکيت زمين، دین، وحی، جهاد، خانواده، زن، مرد، آموزش، سالمت، سياست خارجی و نظم آینده ایران.

اما این ها فصل های پراکنده یک دفتر نيستند؛ گره های یک شبکه اند. هر بار که از یکی عبور می کنيد، نور تازه ای بر دیگری می .افتد خانواده ناگهان به بانک مرکزی وصل می شود؛ مالکيت به وحی؛ دین به بازار؛ ایران به آزادی؛ هوش مصنوعی به نبوت؛ دولت به عرفان؛ و تاریخ به نظام صوری.

برای همين، این کتاب را نباید با شتاب خواند. باید با آن سفر کرد. باید اجازه داد تصویر، آرام آرام روشن شود. بسياری از گزاره های این کتاب ممکن است در برخورد نخست، تند، عجيب، نامأنوس یا حتی غيرمنتظره به نظر برسند. اما این کتاب از خواننده نمی خواهد زود تسليم شود؛ از او می خواهد زود هم داوری نکند. داوری زودهنگام درباره یک نظام فکریِ شبکه ای، مانند قضاوت درباره یک فرش ایرانی از روی یک نخ است.