Page 757

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 757 مالک خصوصی، اگر حقوقش روشن و مسئوليتش قابل مطالبه باشد، انگيزه دارد از دارایی خود مراقبت کند. جامعه محلی نيز چون پيامد تخریب را مستقيم می بيند، از دولت مرکزی بهتر می فهمد چه چيزی به زیست بومش آسيب می زند.

البته مالکيت خصوصی به معنای حق تخریب نيست. اگر کسی رودخانه را آلوده کند، جنگل را بسوزاند، آب زیرزمينی همسایه را نابود کند، خاک را مسموم کند، یا زیان مستقيم و قابل اثبات به دیگران بزند، این تعرض به حقوق مالکيت دیگران است. ترتيب اجرایی بخش زمين اصالح زمين در نظریه آزادی باید با این ترتيب انجام شود:

۱ . تثبيت همه مالکيت های خصوصی غيرمناقشه ای.

۲ . ارجاع اختالفات مالکيتی به دادگاه و داوری صالح.

۳ . شناسایی کامل زمين های دولتی، منابع طبيعی، امالک شهرداری ها و دارایی های مکانی عمومی.

۴ . تفکيک زمين ها به خصوصی غيرمناقشه ای، دولتی قابل انتقال، و منابع حساس غيرقابل انتقال کامل.

۵ . اعالم اصل مشاع بودن زمين های فاقد مالک خصوصی روشن برای شهروندان زنده.

۶ . منع فروش رانتی زمين به بانک ها، خصولتی ها، نهادها و اشخاص حقوقی دولتی.

۷ . واگذاری یا اجاره شفاف زمين های قابل انتقال با مزایده عمومی و قرارداد روشن.

۸ . اختصاص عو اید به سهم مالکانه مردم یا تسویه زیان های انباشته.

۹ . مدیریت محلی و قراردادی منابع طبيعی حساس.

۱۰ . حذف تدریجی طرح های تفصيلی، مرزهای دستوری و مجوزهای ساخت.

۱۱ . جایگزینی آن ها با حقوق معارض خصوصی، قرارداد محلی، بيمه، داوری و مسئوليت مدنی.

۱۲ . به رسميت شناختن مالکيت و مدیریت مشاعات محلی مانند کوچه، محله و زیرساخت های کوچک.

۱۳ . حذف تدریجی ماليات های ضدتوليد و جایگزینی بخشی از هزینه های مشاع با هزینه محدود و شفاف بر زمين.

۱۴ . آزادسازی ساخت وساز، سکونت، توليد، گردشگری، کشاورزی و صنعت، مشروط به عدم تعرض به حقوق مالکيت دیگران. نتيجه بخش زمين آزادسازی زمين به معنای رهاسازی بی قاعده نيست. آزادسازی زمين یعنی خروج زمين از دست دولت و بازگشت آن به نظم مالکانه.

در نظم مالکانه، مالک می داند چه دارد.

همسایه می داند چه حقی دارد.

محله می داند چه مشاعی دارد.

منبع طبيعی می داند چه نگهبانی دارد.