Page 672

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 672 در نتيجه، آن چيزی که" همه را به سمت انجام حقوق الهی در بخش پرداخت کسری از درآمد سوق می دهد نيز خود اراده آزاد جامعه و بازار است" به این صورت که" خود من شخصاً از کسی که متوجه شوم حقوق الهی درآمدش را پرداخت نمی کند را طرد می کنم و با او تجارت نمی .کنم ،اگر اکثریت اجتماع این ضرورت را بفهمد و در بازار منعکس کند، همگی به دليل منافع خودشان از ماندن در بازار به پرداخت خمس و زکات و مستند کردن آن به صورت شخصی می.پردازند یا مستندات را نگه می دارند که در صورت چنين ظنی، آن ،را به طرف دوم معامالت خودشان نشان دهند یا آن را به شکل عمومی مستند سازی م ی .کنند مثال .اول "بانکداری آزاد و تالش واحدهای پولی خصوصی در رقابت منتهی به جلب اعتماد و کار خير را خاطرتان هست؟ " به تيتر" بانکداری ،آزاد رقابت ،پولی اعتماد و اخالق" .را دوباره بخوانيد که آن هم منبعث از نظم بازار است .مثال دوم ًحتما دیدید که روی آبسردکن ها یا روی برخی اماکن نوشته اند "وقف فالن کس یا اهدایی فالن کس." این نيز ،حاصل چنين نظم اجتماعی است. بازار و جامعه از کسی که درآمد زیادتری دارد، انتظار دارد برای بسط فرهنگ آزادی هزینه های هيئت های امام حسين (ع) یا ميالد حضرت وليعصر (عج) و سایر اهل بيت و سایر مفاهيم معرفتی بسط مفهوم آزادی را پرداخت کند. جامعه انتظار دارد که کسانی که درآمد بيشتری دارند به فقرا و در راه ماندگان و یتيمان و کودکان بد سرپرست .و ... کمک کنند همه اینا به این دليل است که نيازی به مداخالت دولت مدرن عقب مانده انحص ارگر برای بلعيدن ماليات های اجباری نباشد . اگر رقابت در کار خير باشد عالی است، به هر حال رقابت جویی در ذات انسان و غيرقابل حذف و سرکوب .است این نوشتن نام ها نه تنها به معنای خودنمایی نيست، بلکه خود نوعی باعث ایجاد" رقابت و سبقت جویی انسان ها در انجام کار خير است" که خداوند در قرآن کریم فرموده است : َّوَلِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ أَیْنَ مَا تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمِیعًا إِنَّ الل ٍهَ عَلَى کُلِّ شَیْء ٌقَدِیر ﴿ ۱۴۸ ﴾ .سوره بقره و براى هر کسى قبله اى است که وى روى خود را به آن [سوى] مى گرداند پس در کارهاى نیک بر یکدیگر پیشى گیرید هر کجا که باشید خداوند همگى شما را [به سوى خود باز] مى آورد در حقیقت خدا بر همه چیز تواناست . ْوَأَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِنًا عَلَیْهِ فَاحْکُم ْ بَیْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِع ًأَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَکَ مِنَ الْحَقِّ لِکُلٍّ جَعَلْنَا مِنْکُمْ شِرْعَة ْوَمِنْهَاجًا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَکِنْ لِیَبْلُوَکُم ِفِی مَا آتَاکُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُکُمْ بِمَا کُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَل َفُون ﴿ ۴۸ ﴾ سوره مائده و ما این کتاب [قرآن] را به درستی و راستی به سوی تو نازل کردیم در حالی که تصدیق کننده کتاب های پیش از خود و نگهبان و گواه بر [حقّانیّت همه] آنان است؛ پس میان آنان بر طبق آنچه خدا نازل کرده است داوری کن، و [به هنگام داوری] سرپیچی از حقّی که به سوی تو آمده از هواهای نفسانی آنان