Page 319

نظریه آزادی ،ایران و دین محمدعلی جنت خواه دوست 319 اگر دولت در مراسم های دینی نيز مداخله نمی کرد و از اموال غصبی دولت (شيطان) برای بسط ایدئولوژیک خودش (عرفانی کردن )دین بهره نمی برد، شکوه مراسم های محرم و نيمه شعبان برای مردم باقی می ماند و مخالفت و دشمنی با آنان تبدیل به نماد اعتراضی .عليه ناقض آزادی های فردی آنان یعنی دولت انحصارگر نمی شد "برای عوام است" ؛ خودبرتربينی و سپر محافظ دین زیاد شنيدید که می گویند"این را برای عوام گفته اند نه من" . چه عرفا، چه متخصصان یک امر و این دارای یک زهر و یک پادزهر :است جمله «این کارها برای عوام است و نه »من ًدقيقا از همان نقطه ای زاده می شود که ،آزادی اراده ،آزاد و حقوق مالکيت دیگران را تهدید می کن :د خودبرتربینی . دین، اگر نظام صوری با ثبات برای مفهوم آزادی باشد، ناگزیر باید سازوکاری دائمی برای مهار همين توهم برتری داشته باشد؛ و نماز و روزه از ریشه، فقط توصيه های فردی یا مناسک برای «عوام» نيستند، بلکه ابزارهای روزانه و تکرارشونده شکستن غرور انسان در برابر خدا هستند . یکی از بنيان های (و نه همه آن که)بيشتر بررسی خواهيم کرد این تکاليف آن است که ،انسان چه دانشمند ،باشد چه ،سياستمدار چه ،ثروتمند چه عارف !و مرشد هر روز به یاد بياورد که در برابر خدا هیچ امتیاز اضافه ای ندارد و بنابراین هيچ مجوزی برای نقض آزادی، نقض اراده،آزاد و نقض حقوق مالکیت دیگران ندارد .روزه فقط برای یاد فقرا نيست؛ برای این است که انسان بفهمد در برابر خدا پارتی ندارد. نماز فقط عبادت فردی نيست؛ یادآوری روزانه این حقيقت است که هيچ کس حق ندارد به اتکای ،علم ،ثروت ،منصب تجربه های شيطانی ،عرفانی یا توهم ،رسالت خود را برتر ببيند و برای دیگران تصميم بگيرد . از همين جاست که جمله «این احکام برای عوام »است خطرناک تر از یک خطای ساده است؛ چون راه را برای ِعرفانِ فریبنده، توهم ارتباط انحصاری با خدا، و در نهایت برتری جویی و ظلم باز می کند. دین با این تکرارهای منظم، انسان را از افتادن در دام همان لحظه ای حفظ می کند که بگوید «من استثنا هستم !و اناالحق» و متن نماز نيز مرور کل نظریه آزادی است، به ترجمه متن های آن دقت کنيد ،. و درست در همين نقطه نماز و روزه نه حاشيه،دین بلکه از ،ریشه جزء ِضروری حفظ برابری انسان ها در برابر خدا و در نتيجه ضامن آزادی در برابر استبداد نفس، استبداد دولت، و هر شکل از بندگی غير خدا می شوند . در واقع بیش از آن که این موارد، برای"عوام" نقش داشته باشند، دست بر قضا برای کشیدن"افسار وسوسه ها و برتری جویی ها و سلطه گری های دانشمندان کنترل گر و خود برتر بین، متوهمان عرفانی و صاحبان قدرت و ثروت" کارکرد دارند . روزه نه برای به یاد ظواهر فقرا بودن که برای یادآوری این نکته است که عدم مسئولیت پذیری آنان باعث رشد فقر شده است و هیچکس نزد خدا نسبت به دیگری باالتر و انسان تر نیست .کسی که می گوید !یک چیزی فقط برای عوام است اتفاقاً برای من موجود ترسناک تری از عوام است